Slangen bijten honden niet

Vanochtend lag er een slang voor mijn huis. Het was een giftige slang, maar een kleine.

De buurman liep er omheen met een lange stok, maar mijn hond was minder bang en hield zijn snuit gevaarlijk dichtbij.

Ik zei nog:

‘Luca, nee!’

Maar Luca is oud en doof, bovendien heeft hij nooit echt naar me geluisterd.

Maar wat Luca ook deed, de slang beet hem niet. Mijn buurman, die altijd zegt dat slangen honden nooit bijten, zei: ‘zie je wel. Slangen bijten honden niet.’

Mijn buurman heeft geen internet, en op internet bijten slangen honden voortdurend. Met name in Australië. Daar staat een kliniek, speciaal voor honden die door slangen gebeten worden.

Maar op dat moment werkte mijn internet niet, mijn huisje staat hoog in de bergen van Taiwan, waar internet druppelt als een lekkende kraan.

Mijn buurman, een Canadees met een tatoeage van een insect langs zijn slapen, wond de slang om zijn stok en liep ermee weg. Verderop wierp hij de stok in de bossen. Er zaten apen, we hoorden ze wegspringen.

Ik besloot om de buurt te verkennen. Echt verkennen is het niet: ik kan de bordjes niet lezen en alle huisjes lijken op elkaar, dus ik weet nooit precies waar ik ben. Alleen de vogelverschrikkers verschillen van elkaar. Ik reed langs een toeristenfuik, ‘water running up’, een plek waar het water omhoog lijkt te stromen, maar dat doet het niet. Het is een fuik omdat er helemaal geen water meer is. Ik ben niet gestopt om te kijken. Wel probeerde ik een paar van de weggetjes achter mijn huis, maar ze liepen allemaal dood in de grote berg achter mijn huis. Na een paar uur reed ik naar de kust om koffie te drinken op het strand.

In de strandbar sliepen mensen met hun hoofden op de bar. Op de tafels zaten honden en katten, zonder enige interesse in elkaar. Honden in Taiwan blaffen niet, realiseerde ik me, maar ik had geen internet om het te bewijzen, dus schreef ik het maar op. Ik bestelde een kop koffie door op een tekening van een kop koffie te wijzen op de kaart en bedankte in mijn enige Chinees: ‘xièxie’.

Taiwan is alsof Japan tien jaar lang werd verlaten vanwege een soort ramp, verviel, en toen werd ingenomen door beschaafde Chinezen en beschaafde hondenfamilies.