Held op sok

Op dit moment verblijf ik een paar maanden in Montreal om mijn boek af te maken.

Ik huur een kamer bij een lief meisje dat herstelt van een eetstoornis. Ze heeft het net uitgemaakt met haar vriend, die hier woonde. Hij vertrok met tegenzin. Ik slaap nu in hun kamer. Zij slaapt in de keuken, omdat ze toch vroeg opstaat en altijd in de keuken bezig is om gezonde dingen voor zichzelf te maken. Daarna vertrekt ze naar de sportschool en heb ik het rijk voor mij alleen. We doen de voordeur niet op slot, wat niet ongebruikelijk is in Montreal. Dat bevalt me wel. Maar sinds ik hier ben, ben ik vier sokken kwijtgeraakt. Ik heb nu vier eenzame sokken die hun wederhelft kwijt zijn.Ik verdenk iemand ervan ’s nachts in mijn kamer te komen en een sok te stelen. Dat is sadisme van een vorm die ik waardeer.

Vannacht werd ik wakker, in het donker zag ik nog net een hand met daarin een sok van mijn laatste paar door de deuropening verdwijnen. Ik sprong op en greep mijn mes om de dief te achtervolgen.

Op dat moment bedacht ik dat een beetje held geen dieven achtervolgt op verschillende sokken. Ik ging terug naar bed.